Wierzymy w powyższą myśl i zawsze podczas naszych spotkań, zachęcamy Was do zadawania pytań. Analizujemy je i często szeroko omawiamy w naszym eksperckim gronie, by wrócić do Was z odpowiedziami tak szybko, jak to możliwe. W zeszłym tygodniu przygotowaliśmy pierwszą część związaną z tematyką długu JST. Dzisiaj mamy już drugą część, którą opracowałam we współpracy z Jakubem Zielińskim. Owocnej lektury.
Jeśli w części normatywnej uchwały w sprawie zaciągnięcia pożyczki wskazano wprost harmonogram spłaty zobowiązania, to w naszej opinii prawidłowym działaniem będzie aktualizacja niniejszej uchwały. Jeśli dane dotyczące harmonogramu spłaty zostały zawarte w uzasadnieniu do uchwały, wówczas wydaje się, że takie działanie nie będzie koniecznym.
Wniosek do RIO o możliwości wykupu obligacji komunalnych najlepiej złożyć po uchwaleniu na sesji zmian związanych z tym długiem w budżecie i WPF oraz po podjęciu uchwały w sprawie emisji obligacji komunalnych.
Przy planowaniu nowego zobowiązania należy zwrócić uwagę na kształtowanie się relacji z art. 243 ustawy o finansach publicznych (porównanie w WPF pozycji 8.3.1 i 8.1). Zapas na wskaźniku w poszczególnych latach jest punktem wyjścia do planowania spłat zadłużenia. Należy pamiętać, że spłata długu to także jego obsługa (odsetki, prowizje) i należy to uwzględnić przy planowaniu. Ponadto, należy przeanalizować płynność finansową i spłaty zobowiązań w latach historycznych, aby dopasować także wysokość spłat do faktycznych możliwości budżetu.
Tak, uwzględniamy całe obciążenie długiem zarówno historyczne (czyli już zaciągnięte), jak i planowane.
Za pomocą suwaka można określić preferowany poziom bezpieczeństwa w zakresie różnicy pomiędzy wskaźnikiem maksymalnej i faktycznej obsługi zadłużenia (np. zdolność kredytowa określona dla 50% maksymalnej zdolności wg założeń WPF).